|
نوشته شده توسط فرزاد
|
|
در حال حاضر گرفتن مدرک لیسانس به سادگی امکان پذیر است. به این مطلب شک دارید ؟ پس بگذارید تا برایتان توضیح دهم.
حدودا شش سال بعد از زمانی که شخص پا به این دنیا میگذارد ، باید برود آمادگی که مسلما مرحله ای است ساده.
در مرحله بعد نیز به دبستان میرود که در حال حاضر بر اساس قوانین وزارت آموزش و پرورش امکان ندارد که شما بتوانید بیشتر از ۵ سال در آن بمانید و در آخر ۵ سال این دوران تمام میشود.
دوران راهنمایی و دبیرستان ، بخش کمی تا قسمتی سخت قضیه محسوب میشود که آن هم اگر زرنگ باشی ( منظور جهت منفی آن است ) براحتی خواهد گذشت.
و سپس به راحتترین دوران ممکن میرسیم : دانشگاه !
فقط کافیست تا شما در کنکور شرکت کنید تا در یک رشته ای قبول شوید !
سپس با کمی تجربه از زرنگی های دوران قبل و همچنین کمی گرم گرفتن با اساتید محترم ( این امکان در دوران قبل به سختی موجود میباشد ! ) گرفتن مدرک این دوران نیز سهل خواهد شد و تنها موردی که میماند و مخصوص برادران محترم است اینست که مدرک را بعد از انجام یک حرکت خاص تحویل میدهند تا تمام تحصیلکرده ها سختی کشیده و مرد ! شده باشند.
و نکته جالب در اینجا اینست که وزارت علوم محترم ، فقط مدارک بعضی کشورها را به عنوان لیسانس میپذیرد و بقیه را به عنوان مدرک قبول ندارد !.
و آخر ماجرا . . .
کیفیت تدریس در دانشگاهها ( به غیر از چند مورد معروف که درصد کمی را تشکیل میدهند ) چگونه است ؟
چه تعداد از دانشجویانی که مدرک میگیرند ، واقعا در حد مدرک خود هستند ؟
آیا اگر ظرفیت پذیرش دانشجو را در کشور بالا ببریم کمکی به پیشرفت سطح علمی کشور کرده ایم ؟
آیا میشود بدون گسترش دادن حتی یک بخش از دانشگاه ظرفیت پذیرش را بیشتر کرد ؟
چه مقدار در مورد بعد از دانشگاه این تعداد دانشجو فکر شده است ؟
آیا برای تحصیلکرده های بیکار قبلی و فعلی فکری شده است ؟
اگر نه ، پس چگونه ظرفیت دانشگاههای فعلی تا این حد زیاد شده است ؟
آیا افزایش ظرفیت راهی مناسب برای درمان مشکل افسردگی قبول نشدگان کنکور است ؟
.
.
.
|
